اندرز نامه - منشا حکمت
به نام خداوند مهربان و بخشنده
حکمت به تمامی از آن خداوند است
و تا ابد نزد اوست .
رمل دریا و قطره های باران
و روزهای ابدیت را کیست که تواند شمرد ؟
بلند ای آسمان و گستره ی خاک
و ژرفای لجٌه را کیست که تواند کاوید ؟
پیش از هر چیز حکمت آفریده شد
عقل تدبیرگر از دورترین زمانها هستی پذیرفت .
سرچشمه حکمت کلام خدا در آسمانهاست
مسیرهای آن شرایع ابدی است
ریشه ی حکمت بر کدامین کس آشکار گشت ؟
نیروهای آن را کدامین کس شناخت ؟
علم حکمت بر کدامین کس رخ نمود ؟
و غنای راههای آن را کدامین کس دریافت ؟
تنها یک هستی حکیم هست که چون بر اورنگ خویش تکیه زند
پس هول انگیز است و او خداوند است .
اوست که حکمت را آفریده و دیده و شمرده
و بر جمله اعمال خویش گسترده
و بر هر انسانی بر وفق گشاده دستی خویش ارزانی داشته
و میان آنان که دوستش می دارند قسمت کرده است
عشق خداوند حکمتی در خور مباهات است
خدا سهمی از آن را بر ترسایان خویش عطا می کند .
یشوع بن سیرا